NİTRUSYONEL BESLENME(NGS-PEG-İV)

NİTRUSYONEL BESLENME(NGS-PEG-İV)

NÜTRİSYON DESTEĞİ

Günümüzde klinik nütrisyon uygulamaları, hasta tedavisinin ayrılmaz bir parçasıdır. Tıbbi tedavi alan hastalarda yetersiz beslenme sonucunda gelişen malnütrisyon fark edilememekte, bu sebeple hastanın tedavisi uzamakta, maliyetler artmakta, ülke ekonomisini olumsuz etkilemektedir. Klinik nütrisyonun yaygınlaştırılması ve ülkemizdeki klinik uygulamaların içinde yer alması için etkin bir eğitim ve bilgi paylaşımı gereklidir. Klinik nütrisyonda etkin eğitim ve son bilgilerin iletilmesi, klinik beslenmenin daha yaygın olarak pratikte kullanılması için gerekli yapı taşlarıdır (  Dağ, https://www.tdd.org.tr/yayinlar.php?sayi=1009).

Nütrisyon; insan yaşamanın devamı için vazgeçilmesi mümkün olmayan bir öğedir.  desteği sağlayan, farklı meslek gruplarından oluşmuş sağlık personeli topluluğudur. Multidisipliner bir oluşumdur (Nütrisyon Destek Ekibi, http://www.tyih.gov.tr/TR,204/nutrisyon-hemsireligi.html).

Yoğun bakım hastalarında malnütrisyon yaygındır. Hasta ya yoğun bakıma ilk geldiğinde malnütrisyonludur veya kritik hastalık riskine karşılık oluşan metabolik  cevap sonucu malnütrisyon gelişebilmektedir. Nütrisyon desteğinin yeterince gerçekleştirilemediği bakım hastalarında ortaya çıkan sonuçlar hastanın prognozunda önemli rol oynamaktadır. Bunlar;

  • Yağ ve kas dokusu kitlesinin azalması ile ağırlık kaybı,
  • İmmun cevapta bozulma, infeksiyon riskinin artması,
  • Yara iyileşmesinde gecikme,
  • Kas güçsüzlüğü
  • Metabolik asidoz şeklinde özetlenebilmektedir ( Moral & Uyar, 2006; 6).

Akılcı bir tedavi yaklaşımında bulunmak için malnütrisyon tipini ve derecesini, ortaya koymak nütrisyon durumunun değerlendirilmesinin temel amacıdır. Yoğun bakım hastalarında malnütrisyonu değerlendirmek için kullanılan yöntemler:

  • Klinik değerlendirme,
  • Antropometrik ölçümler,
  • Biyokimyasal parametreler,
  • İmmünolojik testler,
  • Vücut kompozisyonu çalışmalarıdır ( Moral & Uyar, 2006; 6).

Yoğun bakım kalan hastalarda vücut işlevlerinin standart düzeyde idamesi, yeterli ve ölçülü nütrisyon desteğinin gerçekleştirilmesine bağlıdır. Yetersiz destek malnütrisyona neden olurken, aşırı besin sunumu da bir seri olumsuz sonuçların ortaya çıkmasına yol açmaktadır. Bu bakımdan nütrisyon desteğinin oluşturulmasında, ihtiyaçların gerçeğe uygun bir şekilde saptanması büyük önem kazanmaktadır ( Moral & Uyar, 2006; 6).

Nütrisyon ekibi; genel yoğun bakım doktorları, nütrisyon hemşiresi,  diyetisyenler, eczacılardan oluşabilmektedir. Nütrisyon ekibinin görevleri hastaneye çeşitli patolojileri nedeniyle yatmış olan hastalarda malnütrisyon ya da malnütrisyon riski tespit edildikten sonra bu hastalara nütrisyon planı hazırlamak, uygulamak, takibini yapmak ve nütrisyon desteğinin sonuçlarını incelemek ve etkinliğini sürdürmektir (Zenciroğlu, 2009).

KAYNAKÇA

Dağ, A. Nütrisyonda Güncel Konular, Erişim Tarihi: 7 Nisan 2016, https://www.tdd.org.tr/yayinlar.php?sayi=1009.

Nütrisyon Destek Ekibi, Erişim Tarihi: 7 Nisan 2016, http://www.tyih.gov.tr/TR,204/nutrisyon-hemsireligi.html.

Moral, A. & Uyar, M. (2006). Yoğun Bakımda Nütrisyon Desteği (4 cilt). Yoğun Bakım Dergisi, Erişim Tarihi: 7 Nisan 2016, http://cms.galenos.com.tr/FileIssue/11/147/article/6-12.pdf.

Zenciroğlu, D. (2009). Nutrisyon Desteği Talimatı. Erişim Tarihi: 7 Nisan 2016, http://forum.das.org.tr/nutrisyon-destei-talimat_topic829.html.